DOBRA KULTURY

Wpisy terminu w różnych słownikach wraz z komentarzami.

Słownik Terminów Prawnych - zawartość - opis hasła DOBRA KULTURY

[Artykuł 2. Ilekroć w ustawie jest mowa o:] "dobrach kultury współczesnej - należy przez to rozumieć niebędące zabytkami dobra kultury, takie jak pomniki, miejsca pamięci, budynki, ich wnętrza i detale, zespoły budynków, założenia urbanistyczne i krajobrazowe, będące uznanym dorobkiem współcześnie żyjących pokoleń, jeżeli cechuje je wysoka wartość artystyczna lub historyczna;"

Źródło definicji (elektroniczne): Ustawa z dnia 27 marca 2003 r., O planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, s.3.
Hasło wprowadził(a): Barbara Fatyga

Słownik TEORII ŻYWEJ KULTURY - zawartość - opis hasła DOBRA KULTURY

Dobra kultury powstają gdy przedmioty zaczynają funkcjonować jako nie-ludzcy partnerzy w układach interakcji  społecznych (grupowych i pomiędzy indywidualnymi partnerami). Warunkiem koniecznym i wystarczającym by dany przedmiot stał się dobrem kultury jest uzyskanie w danym środowisku społecznym  zgody  dwóch lub większej liczby osób co do jego wartości i znaczenia. Zwykle w koncepcie dobra kultury ukryte - lub jawnie wyrażane - są jeszcze dwa warunki: zgoda musi dotyczyć wyjątkowych wartości  i znaczeń oraz musi trwać w dłuższym okresie czasie. Tu nie przyjmujemy tych zastrzeżeń: bardziej liczy się dla nas  gęstość wartości i znaczeń oplatająca siatką aksjosemiotyczną dany przedmiot niż  jego niezwykłość i długowieczność.

Dobra kultury  dzielą się  na materialne i niematerialne (w tym: poglądy, idee, wyobrażenia, ale także wzorce zachowań, praktyki kulturalne, itd.)  Z tego zapisu jasno wynika, że dobrem kultury NIE jest przedmiot, który ceni sobie tylko jedna, jedyna osoba i który tylko  dla niej jest ważny. Zwykle zresztą indywidualne upodobanie pojawia się jako skutek uczestnictwa w kulturze i treningu kompetencyjnego; tylko nieliczni potrafią swoje stricte prywatne upodobania co do określonych przedmiotów drogą przemocy symbolicznej narzucić innym ludziom i w ten sposób tworzyć dobra kultury.

Warto też pamiętać, że status dobra kultury nie jest bezwarunkowo trwały: pewne przedmioty  (w sensie tu wskazanym) mogą stawać się względnie trwałymi dobrami kultury, inne  mogą czasowo lub na zawsze tracić tę własność. Niektóre mogą być uważane za dobra kultury tylko przez nieliczne i/lub małe i bardzo małe grupy; inne  zaś  są  postrzegane  jako dobra przez duże zbiorowości (takie jak warstwy, klasy czy narody). Jeszcze inne uznawane są (przynajmniej oficjalnie) za uniwersalne dobra kultury, cenne dla całej ludzkości.

Źródło definicji (papierowe): Barbara Fatyga, definicja autorska dla OŻK-SB, 2012.
Hasło wprowadził(a): Barbara Fatyga