NAUKA

 1) Wg Kazimierza Ajdukiewicza (1965): "termin <<nauka>> bywa  dwojako rozumiany. Przy jednym jego rozumieniu nauka to tyle, co rzemiosło uczonych, czyli ogół czynności wykonywanych przez uczonych jako takich. Przy drugim rozumieniu terminu <<nauka>> określa się w nim wytwór tych czynności, a więc system twierdzeń, do których uznania doszli uczeni w swym dążeniu do poznania rzeczywistości".

2) Wg Wacława Mejbauma (1984): " Nauka przestaje być wiedzą wówczas, gdy ogłaszane przez nią prawa uzyskują rangę zasad niekwestionowalnych na gruncie standardowych badań empirycznych. Zasady te stanowią odtąd fundament, na którym wznosi się konstrukcja pewnego fikcyjnego świata, jakim jest abstrakcyjny model naukowy. Praca naukowców staje się wtedy swego rodzaju TWÓRCZOŚCIĄ". (wyróż. - WM)

3) Wg Andrzeja Szahaja (2004):  "Nauka jest faktem kultury, a nie faktem natury (...) Oznacza to, że winna ona być postrzegana jako działalność niepozbawiona przyjętych z góry, milczących przesądzeń co do natury świata, swoistego a priori kulturowego (...) Zarówno jej przedmiot, jak i metoda winny być postrzegane w perspektywie konstruktywizmu społecznego jako kulturowe kreacje uzyskujące status <twardej rzeczywistości> (przedmiot) i <pewnej metody> w wyniku zapomnienia procesu swej kulturowej konstrukcji."

Autor(ka) wpisu: Barbara Fatyga
Rodzaj słownika: Słownik Inspiracji
Źródło definicji (papierowe): 1) Kazimierz Ajdukiewicz, Logika pragmatyczna, Warszawa: PWN, 1965, s.173., Źródło definicji (papierowe): 2) Wacław Mejbaum, Scjentyzm a antynomie kultury Zachodu, (w:) "Pismo literacko-artystyczne", nr 3, 1984, s.108., Źródło definicji (papierowe): 3) Andrzej Szahaj, Zniewalająca moc kultury. Artykuły i szkice z filozofii kultury, poznania i polityki, Toruń: Wyd. UMK, 2004, ss.19-20.
Sprawdź pozostałe wpisy w innych słownikach:
Data aktualizacji: wtorek, 19 Styczeń, 2016 - 14:07