INTERDYSCYPLINARNOŚĆ

Wg Barbary Fatygi (2014): " (...) najważniejsze podstawy interdyscyplinarności jako pewnego realnego zbioru praktyk to wciąż:

- w wymiarze indywidualnym - nierespektująca granic wiedzy i granic zinstytucjonalizowanych dyscyplin ciekawość (można ją bardziej elegancko nazwać pasją poznawczą) oraz kompetencja (kiedyś rozumiana węziej i nazywana erudycją);

- w wymiarze zbiorowym - prawo do zmiany przedmiotu badań, stanowiska teoretycznego i/lub metodologicznego, a nawet przynależności instytucjonalnej oraz prawidłowe funkcjonowanie środowisk naukowych (czyli takie przede wszystkim, które opiera się na otwartej dyskusji i merytorycznej krytyce);

- zaś w wymiarze instytucjonalnym - elastyczność, rozwój i respektowanie zasady wolności poszukiwań jako przeciwieństwo nadmiernej specjalizacji i zarazem biurokratyzacji nauki."

Autor(ka) wpisu: Barbara Fatyga
Rodzaj słownika: Słownik Antropologii i Socjologii Kultury
Źródło definicji (papierowe): Barbara Fatyga, socjologia między inter- a transdyscyplinarnością, (w:) Joanna Kurczewska, Magda Lejzerowicz (red.), Głosy w sprawie interdyscyplinarności. Socjologowie, filozofowie i inni o pojęciach, podejściach i swych doświadczeniach, Warszawa: Wyd. IFiS PAN, Komitet Socjologii PAN, 2014, s.47.
Sprawdź pozostałe wpisy w innych słownikach:
Data aktualizacji: wtorek, 19 Styczeń, 2016 - 13:33